தமிழ்த்தேசியத்தின் பிரச்சனைகள்-2…இளந்திரையன்.

//
Comment0

இன்றைய ஈழ அரசியல் மூன்று தளங்களில் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகிறது. இலங்கை-ஈழம், புலம்பெயர் ஈழமக்கள் வாழும் நாடுகள், தமிழ்நாடு.

இதில் இதுவரையும் ஈழத்தில் நடந்த அரசியல் நடவடிக்கையை பின்தொடர்ந்தே புலம்பெயர் சமூகமும், தமிழ்நாடும் செயலாற்றி வந்திருக்கிறது. ஆனால் 2009-ல் ஈழப்போர் பாரிய பின்னடைவுக் குள்ளான பிறகு ஈழவிடுதலையின் மையமான தமிழீழத் தாயகத்தில் செயல்பாட்டு பரப்பு மிகவும் சுருங்கி விட்டதால் புதிய தளங்களை நோக்கிய கவனங்கள் திரும்பியது. சர்வதேச அழுத்தத்தை உருவாக்க வேண்டி புலம்பெயர் சமூகங்கள் வாழுகின்ற நாடுகளிலும், இந்தியாவிற்கு அழுத்தத்தை உருவாக்க வேண்டி தமிழ்நாட்டிலும் போராட்டக்களங்கள் உருவாகின.

குறுகிய காலம் எழுச்சியுடன் நடந்த இந்த போராட்டங்கள் விரைவிலேயே சோர்வடைய துவங்கின, காரணம் ஈழவிடுதலை போராட்டத்தின் உண்மையான தளம் என்பது எப்போதும் தமிழீழத் தாயகம்தான். அங்கே அரசியலும், நடவடிக்கைகளும் நிகழாமல் அதற்கு வெளியில் நின்று போராடி தீர்வு பெற்று தந்துவிட ஓருபோதும் இயலாது.

புலம்பெயர் ஈழமக்கள் துவக்கத்தில் தங்களுக்காக யார் பேசினாலும், போராடினாலும் அதனை வரவேற்று இயன்றவரை உதவிகள் செய்யத்துவங்கினர். அவர்களுக்கு தமிழீழத்தை அடைவது என்பதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. ஆனால் புலம்பெயர் ஈழச்சமுகத்தில் பல்வேறு போக்குகள் வெளிப்பட்டன.

பெரும்பான்மையோர் தமிழீழ விடுதலை ஒன்றே தீர்வு என்று இருக்க, சிலர் மாறிவிட்ட சூழலில் தமிழர் விரோத தமிழ்த்தேசிய கூட்டணி சம்பந்தன், சுமந்திரன் போன்றோருடன் இணக்கம் காட்டி நின்றனர். இன்னும் சிலர் தமிழ்நாட்டு அரசியலை, தமிழ்நாட்டு களத்தை சாதகமாக்குவது ஈழவிடுதலைக்கு உதவியாக இருக்கும் என்று நகர்ந்தனர்.

இந்த நகர்வு தமிழ்நாட்டில் புதிதாக உருவாகி ஈழ அரசியலை முன்வைத்து இயங்குகின்ற கட்சிகள், அமைப்புகளுக்கு உகந்ததாக மாறின. அவர்களும் ஈழத்தில் உள்ள மக்களுக்காக குரல் கொடுக்காமல், புலம்பெயர்தமிழர்களின்(பல்வேறு குழுக்கள்- பல்வேறு நோக்கங்கள்) அபிலாசைகளை நிறைவேற்றும் பொருட்டு தங்கள் அரசியல் நடவடிக்கைகளை அமைத்துக் கொண்டனர்.இந்தப் போக்கு மெல்ல தமிழீழ தாயகத்தில் மக்களின் உண்மையான வாழ்வியல், பொருளியல், சமூக வாழ்க்கை அவலங்களை உலகத்திற்கு உணர்த்துவதை தவிர்த்துவிட்டு ஒரு சாகசவாத பரப்புரையாக பரிணமிக்க துவங்கிற்று.

அனைவரும் விரும்பிய பலனோ தமிழகத்தின் தமிழ்த்தேசிய அரசியல் ஈழமக்களின் உரிமைப் போராட்டத்திற்கு அரணாக மாற வேண்டும் என்பது, ஆனால் இங்கே தோன்றிய தமிழ்த்தேசிய கட்சிகளின் இலக்கோ தமிழ்நாட்டின் முதல்வர் பதவியை அடைவது. அதாவது பெரும் வஞ்சகத்துடன் இலங்கை அரசுக்கு துணை நின்று ஈழமக்களை கொன்றொழித்த இந்திய அரசுடன் நேர்எதிர் நின்று போராடுவதற்கு பதிலாக இந்திய அரசின் சட்டகத்திற்கும், விதிகளுக்கும் ஒப்புக்கொண்டும், இந்திய அரசிற்கு விசுவாசமாக இருப்பேன் என்று எழுதி கையொப்பமிட்டுவிட்டு தங்களுடைய குறுகிய அபிலாசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வது.

தமிழ்நாட்டில் ஈழ ஆதரவு அரசியலின் இலக்காக தி.மு.க எதிர்ப்பு, திராவிட எதிர்ப்பு மட்டுமே இலக்காக மாற்றிவிடப்படுவதால் ஈழம் அமைவதற்கு உண்மையான எதிரியாக விளங்கும் இந்திய அரசு காப்பாற்றப்பட்டு வருகிறது.தி.மு.க வை எதிர்க்கக் கூடாதா? நிச்சயம் எதிர்க்க வேண்டும். தி.மு.க துரோகம் செய்ததா? ஆம், செய்தது. ஆனால் தி.மு.க வகித்தது துணைபாத்திரமே, துணையாக நின்றவர்களையே இந்த தமிழ்த்தேசியர்கள் இந்தளவிற்கு எதிர்க்கும்போது, பிரதானமாக நின்று மக்களை கொன்றவர்களை எந்தளவிற்கு எதிர்க்க வேண்டும்?

காங்கிரசுதான் ஈழத்தை அழித்தது. பா.ஜ.க ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று கூறினால் அவர்கள்தான் மிகப்பெரிய அயோக்கியர்கள். பா.ஜ. க வந்தால் நிலை மாறும் என்று பரப்புரை செய்தவர்கள் ஏராளம். இந்துக்கள், இந்துக்களுக்கு உதவி செய்வார்கள் என்பதை விதைத்தவர்கள், ஆரியர்களும், ஆரியர்களும் இணைந்து கொண்டதை வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள்.
இந்த தமிழ்த்தேசியத்தலைவர்களுக்கு புலம்பெயர் நாடுகளுக்கு சென்றுவருவதிலே உள்ள நாட்டம், இன்றைக்கும் இலங்கை அரசினால் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தமிழீழ தாயகத்திற்கு செல்வதற்கு வழித்தெரியவில்லை. அங்கே வாடிக் கொண்டிருக்கும் லட்சக்கணக்கான மக்களின் துயரினை துடைக்க வேண்டாம், துயரினை பற்றி பேசுவதற்கு கூட எண்ணமில்லை. மிகவலிமையான தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தையே இந்திய- இலங்கை அரசுகள் கொடூரமாக நசுக்கியிருக்கும் போது அதே தமிழீழ தாயகத்தை வெல்வதற்கு தமிழ்நாட்டு முதல்வர் பதவி போதும் என்ற நிலை கேள்விக்குரிய ஓன்று.

ஈழவிடுதலை போராட்டத்தை அழித்தொழிப்பது என்பது இந்திய அரசின் நிலைப்பாடு. அது ஏதோ ராசீவ் காந்தியை கொன்றதால் காங்கிரசுக்கு ஏற்பட்ட கோபம் என்பதெல்லாம் அல்ல. ஈழம் விடுதலை அடைந்திருந்தால், இந்தியா முழுவதும் தேச விடுதலை போராட்டங்கள் வெடித்திருக்கும். அதற்காகவே இந்திய அரசு ஈழவிடுதலை போராட்டத்தை அழித்தது.

இந்திய அரசின் நோக்கத்தை குறித்து தமிழ்நாடு பொதுவுடமை கட்சி முன்வைத்த கருத்துகளை சற்றே பார்த்துவிடுவோம்.

தமிழக மக்களை வஞ்சிக்கும் இந்திய அரசே ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தையும் நசுக்குகிறது.. எனவே பொது எதிரியான இந்திய அரசுக்கு எதிராக ஈழ, தமிழக மக்கள் ஒன்றுபட்டு போராட வேண்டும் என்றும்,
இன்று இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் இந்தியாவில் தமிழ்த் தேசிய இனம் உட்பட பிற தேசிய மக்களுக்குத் துரோகம் இழைக்கவே இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சனையில் தலையிடுகின்றன.
இலங்கைத் தமிழரின் மீதான ஒடுக்குமுறையும் இலங்கைத் தமிழர்களின் விடுதலை எழுச்சியும் தமிழ்நாட்டு மக்களிடையே தேசிய விடுதலை எழுச்சியை மேலும் விரைவுப்படுத்திவிடும் என்று இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் அஞ்சுகின்றன.
இந்தியாவில் தேசிய இனங்களின் விடுதலையைக் கொஞ்ச காலத்திற்கு ஒத்திப்போடவே இலங்கைத் தமிழின விடுதலைக்கு எதிராக இந்திய பிரதமர் சமரசம் பண்ணப்பார்க்கிறார். (இந்திரா காந்தி வங்கத்திற்கு விடுதலை வாங்கி கொடுத்தது போல ஈழத்திற்கும் வாங்கி கொடுப்பார் என்பது ஏமாற்றே)
அதனால்தான் மிகச்சரியாக
“ஒரு அடிமை தனது அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராக போராடுவதன் மூலமே இன்னொரு அடிமைக்கு உதவ முடியும்” என்றது த. பொ.க.

தமிழக மக்கள் தமது அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராக போராடி தமிழ் தேசிய விடுதலையைப் பெறுவதே ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைக்கு செய்யும் உதவியாகும் என்பதுதான் தமிழ்நாடு பொதுவுடமை கட்சியின் நிலைப்பாடு.
அந்தக் காலகட்டத்திலேயே தேசிய இனச் சிக்கலையும், தேசிய இன விடுதலையையும் பற்றி தோழர் தமிழரசன் நுணுக்கமான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளார்.
ஒருபோதும் தமிழீழ விடுதலைக்கு இந்தியம் ஆதரவளிக்காது, எதிராகவே செயல்படும் என்ற உண்மையை அப்போதே தெளிவுப்படுத்தியுள்ளார்.
அந்த உண்மையை நாம் இன்றைய நிகழ்வுகளோடு பொருத்தி பார்த்துக் கொள்ள முடியும்.

தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடமான இந்திய கட்டமைப்பை வீழ்த்துவதற்கான முன்னெடுப்புகளை பல்வேறு தளங்களில் மிகப்பெரிய ஒருங்கிணைப்போடும், உறுதியான செயல்பாடுகளின் மூலமாகவும் செய்யப்பட வேண்டியிருக்கிறது.

இங்கோ, ஒரு மாபெரும் போராட்டத்தின் உன்னதமான தலைவனையும், போராளிகளையும், மக்களையும் சிலர் தங்கள் குறுகிய தேர்தல் அரசியலுக்காக பயன்படுத்துவதோடு அதன் திசைவழியை விடுதலைப்போராட்ட குறிக்கோளிலிருந்து வேறுதிசையை நோக்கி நகர்த்த முயற்சிப்பதை பார்க்க முடிகிறது.
தாங்கள் மட்டுமே ஈழத்திற்கான தமிழகப்பிரதிநிதி, ஈழவிடுதலை தங்கள் கையில் மட்டுமே இருக்கிறது என்று இளைஞர்களையும்,தமிழக மக்களையும் தொடர்ந்துக் ஏமாற்றிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

ஈழப்போராட்டத்தின் வீரியத்தை முடக்கியும், வளரவிடாமலும், தமிழக தேர்தல் அரசியலின் பரப்பெல்லைக்குள் வெற்று பேசுபொருளாகவும், பரப்புரைக்கான செய்தியாகவும் மட்டும் குறுக்கிவிட்டிருக்கிறார்கள்.

ஆயுதம் தாங்கிய போராட்டத்தை நடத்தி 2009-ல் பெரும் பின்னடைவுக்குள்ளான ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்திற்கு பிறகு, ஈழவிடுதலையை பெறுவதற்கு இன்று என்னன்ன வாய்ப்புகள் உள்ளன என்று பார்த்தால்…
(1)ஐ.நா சபை மூலமாக தீர்வை பெறுவது அல்லது(2) விடுதலை போராட்டத்தை மீண்டும் முன்னெடுப்பது ஆகிய இரண்டு வழிகள் மட்டுமே உள்ளன. அதில் ஐ.நா சபையில் நடத்தப்பட்டு கொண்டிருக்கும் போராட்டம் ஒரு தசாப்தத்தை கடந்துவிட்டிருக்கும் நிலையிலும் நாம் எதிர்ப்பார்த்த முன்னேற்றங்களை அடைந்து விடவில்லை. உலக நாடுகள் மற்றும் இந்தியாவின் போக்கு முழுமையாக ஈழவிடுதலைக்கு எதிராக இருக்கும் நிலையில் ஐ.நா மன்றத்தில் படிப்படியாக நீர்த்துப்போகச் செய்யப்படும் இனப்படுகொலை, போர்க்குற்றங்கள் ஆகியவற்றுக்கு காரணமானவர்களை தண்டிப்பதற்கும், ஈழமக்களின் தேச உரிமைகளை மீட்பதற்கும் எதிர்வரும் காலத்தில் மீண்டும் ஆயுதப்போராட்டத்தை நடத்துவதால் மட்டுமே சாத்தியப்படும் என்பதே நிதர்சனம்.
அப்படி ஈழத்தில் விடுதலைப்போராட்டம் துவங்கப்பட்டால் தமிழகத்தின் ஈழ ஆதரவு அமைப்புகள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் தமிழ்த்தேசிய அமைப்புகள் அந்த விடுதலைப்போராட்டத்தில் பங்கெடுப்பார்களா என்று கேட்டால் தமிழகத்தில் நடந்தேறியிருக்கும் சம்பவங்கள் அதற்கு சான்றளிப்பவையாக இல்லை!
பரமக்குடி படுகொலை, கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராட்டம்,தருமபுரி கலவரம்,தாது மணல் திருட்டுக்கு எதிரான போராட்டம், தூத்துக்குடி ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்புப் போராட்டம், தமிழகம் முழுவதும் நடந்தேறும் சாதி வெறிக் படுகொலைகள் என்று பல்வேறு சம்பவங்களில் கொன்றொழிக்கப்பட்ட தமிழகத் தமிழர்களின் உயிர்களுக்கு பதில் செய்யத் துணியாதவர்கள் இலங்கை இராணுவத்திற்கு முன் உயிர்விட துணிவார்களா? வாய்ப்பே இல்லை.
தமிழீழ தனியரசு அமைக்கப்போராடுவதே தமது இலட்சியம் என்பவர்கள் , மேடையிலும், தேர்தலிலும்தானே போட்டியிடுகிறார்கள். அதையும் தாண்டினால் சில அடையாள போராட்டங்களை நடத்துகிறார்கள். மேடையிலும் ,தேர்தலிலும் போராடுவதன் மூலம் தமிழீழ தனியரசை எப்படி அமைப்பார்கள் என்பதை அவர்கள் விளக்கவேண்டும்.
2014- க்கு முன் பா.ஜ.க வெற்றி பெற்றுவிட்டால் ஈழம் அமைத்துவிடுவோம் என்று பேசித்திரிந்தனர் சில தமிழ்த்தேசிய தலைமைகள். இன்றும்கூட ஈழத்தமிழர்களான காசி ஆனந்தன், சச்சிதானந்தன் போன்றவர்கள் இந்து அடையாளங்களை முன்வைத்து பா.ஜ.க வின் பின் அலைந்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கும், அவர்களுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. இவர்களால் இன்னொரு நாட்டில் ஓரு தனியரசை அமைத்து தர இயலுமென்றால், ஏன் அவர்கள் தமிழ்நாட்டை தனியரசாக்க போராடக் கூடாது. இங்கே அப்படி பேசினால் இந்திய அரசு இவர்களை இல்லாமலாக்கி விடும், அப்படித்தானே! இங்கேதான் அறிவியல்பூர்வமான தமிழ்த்தேசியத்திற்கும், அடையாள தமிழ்த்தேசியத்திற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.
இது போன்ற சந்தர்ப்பவாத உணர்வாளர்களுக்கும், புரட்சிகர தமிழ்த்தேசியத்தை பின்பற்றுபவர்களுக்கும் நிறைய வேறுபாடு இருக்கத்தானே செய்யும். ஈழத்தை அமைத்து தருவேன் என்று சொல்பவர்கள் ஈழத்திற்காகவும் போராடத் தயாரில்லை, தமிழகத்திற்காகவும் போராடத் தயாரில்லை.

அதனால்தான் இன்றைக்கு ஈழப்போராட்டத்தின் எதிர்காலத்தை சரியாக கணிக்க முடியாத சூழலிலும், ஈழவிடுதலைக்கு உருப்படியாக உதவமுடியாத நிலையிலும், தமிழகத்தின் ஆட்சியில் அமர்வதன் மூலம் ஈழவிடுதலையை பெறமுடியும் என்ற தவறான நம்பிக்கையை தமிழக இளைஞர்களிடம் விதைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதையும் உண்மையென நம்பி, அதுதான் தமிழ்தேசியம் என நம்புபவர்கள் தமிழ்த்தேசியத்தின் உண்மைகளை அறிந்துகொள்ளாமல் போகிறார்கள்.
இன்று தாங்கள் இல்லையென்றால் தமிழகத்தில் இளைஞர்களுக்கு பிரபாகரன் என்றால் யார் என்று தெரிந்திருக்காது என்று பரப்புரை செய்பவர்கள் தலைவர் பிரபாகரன் பற்றி பேசுவதை நிறுத்திக் கொண்டால் என்ன நிகழ்ந்து விடும்? அவர்களுக்கு, புலம்பெயர் ஈழச்சமுகத்தில் இருந்து அளிக்கப்படும் பெரும்நிதி நின்றுவிடும், ஆயிரக்கணக்கான தமிழக இளைஞர்கள் அவர்களை முற்றிலுமாக புறக்கணித்து விடுவார்கள். அவ்வளவுதான்.
ஆனால் உலகளாவிய தன்மை கொண்ட ஈழவிடுதலைப் போராட்டமும், அதன் தலைவனின் புகழும் வேட்கையோடு பற்றி பரவுமே தவிர சிறுமணியளவிலும் குன்றாது. ஈழப்போராட்டத்தின், புலிகளின், தலைவர் பிரபாகரனின் பெயரால் இந்த புதிய தமிழ்த்தேசிய தலைவர்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்களே தவிர, இவர்களின் தயவில் வாழ்ந்துவர வேண்டிய அவசியம் அந்த மாபெருந்தலைவனுக்கும், ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்திற்கும் இல்லை. இவர்களால் எதிர்கால ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு எந்த நன்மையும் இல்லையென்பதோடு, மாறாக தீமையே அதிகம். ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்கான ஒரு பாரிய செயல்பாட்டினை கட்டமைக்காமல் இருப்பதும் இது போன்ற போலிகள் தொடர்ந்து மக்களை ஏமாற்றி வருவதற்கான காரணமாக அமைந்துவிட்டிருக்கிறது என்பதையும் நாம் பரிசீலிக்க வேண்டும்.

  1. தமிழகத்தில் ஆட்சியை பிடிப்பது மூலம் தமிழ் தேசிய பிரச்சனைகளை தீர்க்கலாம் என்பது.

இந்தியத்தின், ஆளும்வர்க்க அரசின் சட்டகத்திற்குள்தான் மாநில ஆட்சிகளின் அதிகாரவரம்புகள் வரையறுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டு,அது நடத்தும் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றால் மட்டுமே மக்களுக்கு பணி செய்ய இயலும் என்பதும், அதனால் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சி அமைப்பது மட்டுமே நமது இலட்சியம் என்பதை மட்டுமே ஓரு அரசியல் அமைப்பு இலக்காக வைத்துக்கொள்வது சரியான நிலைப்பாடா?
ஒரு அரசியல் கட்சி அல்லது அமைப்பிற்கு தேர்தல் பங்கேற்பு, புறக்கணிப்பு என்பது உத்தி,சூழல் சார்ந்தது. வெகுமக்கள் போராட்ட வழிமுறை என்பது எல்லா காலக்கட்டங்களிலும் கட்சி,இயக்கங்கள், மக்களிடம் உள்ள மிகவலிமையான ஆயுதம்.வரலாறு நெடுக பல மக்கள் போராட்டங்களின் விளைவாகத்தான் பல்வேறு உரிமைகளை தமிழக மக்கள் (உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்களும்)அடைந்திருக்கின்றனர். தேர்தல் மட்டுமே வழிமுறை என்பது அரசுக்கும்,அதிகார வர்க்கத்திற்கும் நெருக்கடியாகவும்,அச்சுறுத்தலாகவும் இருக்கக்கூடிய வெகுமக்கள் போராட்டப் பாதையை நெஞ்சில் ஏந்தி போராடக்கூடிய லட்சக்கணக்கான இளைஞர்களை, மக்களை அந்த பாதையிலிருந்து அகற்றும் வேலையை கச்சிதமாக செய்கிறது.இது ஆளும், அதிகார வர்க்கத்திற்கு நேரடியாக உதவி செய்வதாகும்.

தேர்தலில் வெற்றிபெற்று ஆட்சியில் அமர்வது மூலமாக தமிழ்த்தேசியத்தின் லட்சியங்களை அடைந்துவிட முடியுமா என்றால் நிச்சயம் முடியாது.அப்படி முடியும் என்று யார் சொன்னாலும் அவர்களை சந்தேகப்பட வேண்டிய அவசியம் நமக்கிருக்கிறது.ஆனால் தமிழகத்தின் ஆட்சியில் மாறிமாறி அமர்ந்து தமிழகத்தின் வளர்ச்சியை தடுக்கும்,தமிழக மக்களின் நலன்களுக்கு எதிராக இந்தியத்திற்கு சேவை செய்யும் அரசியல் கட்சிகளிடமே நமது கோரிக்கைகளையும்,போராட்டத்தையும் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதற்கு பதிலாக அங்கே தமிழ்த்தேசிய இலட்சியங்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்கக்கூடிய ஆட்சியை அமர்த்துவதை பற்றி நாம் கண்டிப்பாக பரிசீலனை செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

அப்படி ஆட்சியில் அமர்ந்து சாதிக்கலாம் என்று சென்று திசைமாறிப்போன பல நிகழ்வுகள் வரலாறாக நம்முன் இருக்கவே செய்கிறது.அவற்றையும் நாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள தவறக்கூடாது.

மேற்கு வங்கத்தில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சி, அசாமில் அசாம் கண பரிசத் ஆட்சி, தமிழகத்தில் திராவிட முன்னேற்ற கழக ஆட்சி போன்றவை கடுமையான தத்துவார்த்த பின்னணியோடும் ,மக்கள் பலத்தோடும் ஆட்சியில் அமர்ந்தவை. சோசலிச, தேசிய, மாநில சுயாட்சி கோரிக்கைகளுடன் ஆட்சிக்கு வந்தவர்கள் பின்னர் படிப்படியாக அவர்களின் கொள்கைகள் காலாவதியாகிப் போனதும் வரலாறு.

டாட்டா போன்ற முதலாளிக்காக ஆட்சியை இழந்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், தனது அசாமிய தேசிய கொள்கைகளிலிருந்து நீர்த்துப்போய் இன்று பா.ஜ.க வுடன் கூட்டணி அமைத்து சுகபோகங்களை அனுபவிக்கும் அசாம் கண பரிசத்தும், மாநில சுயாட்சி என முழங்கி பின் இந்திய அரசின் அச்சுறுத்தல்களுக்கு பணிந்து இன்று தானே முதலாளியாக மாறி மாநில சுயாட்சி கோரிக்கையை கைவிட்ட திராவிட முன்னேற்ற கழகம் போன்ற மக்கள் செல்வாக்கு மிகுந்த கட்சிகள் சில முயற்சிகளை செய்து பார்த்தாலும் முதலாளித்துவத்திற்கு முன்னும்,இந்திய அரசுக்கு முன்னும் நிற்க முடியாமல், அதன் கொள்கைகளை எதிர்க்க முடியாமல் பணிந்து இந்திய ஆளும்வர்க்கத்தின் பங்குதாரர்களாக மாறி மக்களுக்கு துரோகமிழைத்தவை . இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் உள்ள மாநிலக் கட்சிகள் அவ்வாறுதான் தங்கள் கொள்கைகளை துறந்துவிட்டு ஆட்சியை மட்டும் கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டு மக்கள் விரோத திட்டங்களை இந்தியத்திற்காக மக்கள் மீது திணித்து வருகின்றனர்.

தமிழகத்தின் ஆட்சியில் அமர்வதன் மூலம் தமிழ்த்தேசியத்தின் ,தமிழர்களின் நலனுக்காக செய்யக்கூடியவை என்பதை பார்த்தால் மத்திய அரசிடமிருந்து மாநில உரிமைகளை பெறுவது, தமிழகத்தினுள் தமிழ்த்தேசிய ஓர்மையை வளர்த்தெடுப்பது. ஆனால் இந்த புதிய தமிழ்த்தேசியர்கள் சாதீய, இன வெறி தேசியத்தை முன்வைப்பதால் தமிழ்த்தேசிய ஓர்மையை வளர்ப்பதென்பது சிக்கலான விடயமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

இன்றைய சூழலில், அதாவது ஒரு கட்சி தனது இளம்பருவ காலத்தில் ஆட்சி, அதிகாரத்தை நோக்கி முன்னேறும் காலத்தில் அதனுடைய கொள்கைகளையும், உறுதிப்பாட்டையும்,
நேர்மையையும் ஓரளவு தக்க வைத்துக்கொண்டு போராடும். ஆனால் இங்கேயோ கிரானைட் கொள்ளையன் பி.ஆர்.பி, தாதுமணல் கொள்ளையன் வைகுண்டராசன் ஆகியோருடன் இணைந்து சுற்றுப்புறச்சூழலை பாதுகாத்து வருபவர்களும், பாரிவேந்தர் போன்ற கல்வித் தந்தைகளுடன் இணைந்து கல்வியை இலவசமாக்க போராடி வருபவர்களும், முந்தைய ஆட்சிகளை விட எடப்பாடி,ஓ.பி.எஸ்- சின் ஆட்சி சிறந்த ஆட்சி என சான்றிதழ் வழங்குபவர்களும், அ.தி.மு.க மற்றும் ஆர்.எஸ்.எஸ்- ன் வளர்ப்புப்பிள்ளையாக வலம் வருபவர்களும் இந்தியத்தை எதிர்த்து அதனிடமிருந்து தமிழ்நாட்டின் உரிமைகளை பெற இயலுமென்பது வேடிக்கைதான். தமிழ்நாட்டின் சிறு முதலாளிகள் முன்பு கூட திராணியுடன் நிற்க இயலாதவர்கள் (மாறாக விரும்பி கூட்டணி அமைத்து கொள்பவர்கள்) இந்தியப் பெருமுதலாளிகளை ,இந்திய ஆளும்வர்க்கத்தை எதிர்த்து நின்று போராடி நமது உரிமைகளை பெற்று தந்துவிடுவர் என்று நாம் நம்பினால் நம்மை விட முட்டாள்கள் யாருமல்ல.

தமிழ்நாட்டின் ,தமிழர்களின் பொருளாதார வளர்ச்சி ,கட்டமைப்பு மேம்பாடு பற்றிய முன்வைப்புகள் கூட பொருளாதார ஆய்வுகள், தரவுகள், புள்ளி விவரங்கள், வல்லுநர்களின் அறிவுரைகள், அறிவியல் விளக்கங்களின்படி இல்லாமல் வழக்கமான வாய்ச்சவடால்களாகவே இருக்கிறது. இவர்களாவது சொல்கிறார்களே, பேசுகிறார்களே என்பதும்,நாங்கள் நம்புகிறோம் என்பதும் இவர்கள் தங்களை தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்வதை அன்றி வேறு ஏதுமல்ல. இந்த தமிழ்த்தேசிய அமைப்புகள் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய பின் கொடுத்த வாக்குறுதிகளின்படி நடவாமல் போனால் அவர்களை அகற்றிவிடும் அதிகாரமும், அமைப்பும் மக்களிடமும், மக்களுக்காக போராடும் கட்சிகள், அமைப்புகளிடம் உள்ளதா? மற்றொரு துரோகத்திற்கு பின் மீண்டும் இன்னொரு போலியை தேடி ஒடுவதை தொடர வேண்டுமா?

இந்த ஆரவாரமான ஆனால் உண்மையில் வெற்றுத்தனமான அடையாள தமிழ்த்தேசிய அமைப்புகளை முற்றிலும் தவிர்த்துவிட்டு சாதிஒழிப்பையும், மார்க்சிய கண்ணோட்டத்தையும் தமிழ்த்தேசியத்தோடு இணைத்து முன்வைப்பவர்களையும்,இனவெறி,மதவெறி,மொழி வெறிக்கு துணை போகாதவர்களையும்,நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால்தான் எதையும் செய்ய முடியும் என்பவர்களுக்கு மாறாக இந்திய தமிழக அரசுகளுக்கு எதிராக, மக்களுக்காக ,உறுதியாக களத்திலே நின்று( மேடையில் அல்ல) போராடும் அமைப்புகளையும்,தலைவர்களையும் கவனித்தெடுத்து ஆட்சியேற்க வகை செய்தால் நமது எண்ணமான தமிழ்நாட்டின் உரிமை மீட்பையும் ,தமிழ்த்தேசிய ஒற்றுமையையும் , இலட்சியங்களையும் சாதிக்க அதன் வரையறையில் என்ன இயலுமோ! அதனை செயல்நடத்த முயற்சிக்கலாம்.

தமிழ்நாட்டு தேர்தலில் வெற்றிப்பெற ஈழவிடுதலை போராட்டத்தின் வெற்றிகளையும் ,துயரங்களையும் கணநேரமும் விவரிப்பவர்களுக்கு
தமிழகத்தில் அறிவியல்பூர்வமான மார்க்சிய அடிப்படையிலான தமிழ்த்தேசியத்தை அதன் கொள்கைகளை மேடைகளில் முழங்குவதற்கு தயக்கமாக இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் ஆயுதந்தாங்கிய தேசிய விடுதலைப்போராட்டத்தின் சாதனைகளையும், வரலாற்றையும் மக்களிடையே பரப்புவதற்கு அச்சமாக இருக்கிறது.

தமிழ்நாடு பொதுவுடமை கட்சி வகுத்த கொள்கைகளும் லட்சியங்களும் தமிழகத்தின், தமிழினத்தின் மீட்சிக்கானதுதானே? தமிழக மக்களுக்காக உயர்ந்த வடிவத்தில் போராட்டத்தை நடத்தி, மக்களுக்காகவே உயிரையும் தியாகம் செய்த தோழர் தமிழரசனையும்,இன்ன பிற தோழர்களையும் பற்றி இவர்கள் இதுவரை ஒரு மேடையிலாவது பேசியதுண்டா? இங்கேதான் தமிழக தமிழ்த்தேசிய தேர்தல் அரசியலின் சந்தர்ப்பவாதம் அப்பட்டமாக வெளிப்படுகிறது. வரலாற்றை தங்களின் சிறுகரங்கள் கொண்டு மறைத்துவிட முடியுமென்றே கற்பனையில் வாழ்கிறார்கள் இந்த புதிய தமிழ்த்தேசியர்கள்.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பிரச்சனைகளுக்கே இவர்களால் இதுவரை எதுவும் செய்ய இயலாத போது தமிழக தேர்தலில் வெற்றி பெற்று தமிழீழத்தை அமைப்பேன் என்று கூறுவது எதற்காக?
தமிழக தேர்தல் அரசியலில் ஈழவிடுதலை குறியீடுகளை பயன்படுத்துவதற்கான காரணமும், தமிழக விடுதலை குறியீடுகளை பயன்படுத்தாமல் இருப்பதற்கும் காரணமும் தமிழகத்தில் இவர்கள் தமிழர்களுக்கு தேவையான காத்திரமான தீர்வுகளை பற்றி விவாதிக்காமல் மக்களை உணர்ச்சியூட்டும் கதைகள் மூலம் திசைதிருப்பி ஆட்சியில் அமர்ந்துவிட திட்டமிடும் முயற்சிக்கு தமிழ்த்தேசியத்தை பயன்படுத்திக்கொள்கின்றனர்.

ஈழவிடுதலைக்காக தமிழ்நாட்டில் தேர்தல் அரசியலை முன்னெடுக்கிறோம் என்று சொல்பவர்கள் எப்படி அது சாத்தியம் என்பதை விளக்க வேண்டும் . இல்லை என்றால் தமிழக தேர்தல் அரசியலில் ஈழப்போராளிகளையும், தலைவர் பிரபாகரனையும் ஏன் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை விளக்க வேண்டும்.

ஒரு முதல்வராக எம்.ஜி.ஆர் தன்னாலியன்ற உதவிகளை புலிகளுக்கு செய்திருந்த போதிலும் ,ராசீவ்காந்தி அரசு நிலைப்பாடுகளை மாற்றத்துவங்கியபோது எம்.ஜி.ஆர் என்னால் இதற்கு மேல் எதுவும் செய்ய இயலாது என்பதை தெரிவித்து விட்டார். கலைஞரும் ஒருகாலத்தில் காத்திரமாக உதவியபோதும் பின்னர் காங்கிரசு அரசின் அழுத்தத்தின் காரணத்தால் தன் ஆட்சியை காப்பாற்றி கொண்டால் போதும் என்று ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்திற்கு துரோகம் செய்தார். இலை மலர்ந்தால் ஈழம் மலரும் என்று விளிக்கப்பட்ட ஈழத்தாய் செயலலிதா சில வெற்றுத் தீர்மானங்களோடு தன் சீரிய பணியை நிறைவு செய்துக் கொண்டார்.
ஒரு முதல்வர் என்றளவில் வரம்புகளுக்கு உட்பட்டு இந்த மிகப்பெரிய ஆளுமைகளே ஏதும் செய்ய முடியாத போது வரம்பில்லாத அளவிற்கு கட்டுக்கதைகளுடன் களமாடும் தமிழ்த்தேசியர்களால் என்னதான் செய்ய முடியும்.

தமிழக முதல்வருக்கு அவ்வளவு அதிகாரம் இருந்தால் தலைவர் பிரபாகரன் ஈழத்தில் ஏன் மிகப்பெரிய விடுதலைப்போரை நடத்த வேண்டும்.. இங்கே முதல்வர்களிடம் முறையிட்டு ஈழத்தை பெற்றுவிட முடியும் என்று அவர் அறிந்திருக்கமாட்டார் அல்லவா! அப்படித்தானே அதற்கு அர்த்தம்.

ஒரு அரசு தன் தேசத்தை எப்படி கட்டமைக்க வேண்டும் என்பதையும் புலிகளின் திட்டத்தில் இருந்து பெரும்பாலானவற்றை எடுத்து அப்படியே தனதாக சொல்லிக்கொள்வதை இவர்கள் புதிதாக சொல்வதாக நம்புபவர்கள் இருக்கும் வரையில் ஏமாற்றுபவர்களுக்கு கொண்டாட்டம்தான்.

அதிலும் வசீகரமான மேடைபேச்சுக்கள் மூலம் இதுகாறும் மக்களை ஏமாற்றி வந்த தி.மு.க, அ.தி.மு.க போன்ற கட்சிகளின் வரிசையில் இப்போது தமிழ்த்தேசியத்தின் பெயரால் கட்சிகள், அவர்களுக்கு வாய்ப்பளித்தீர்களே எங்களுக்கு அளித்தால் என்ன? என்ற கேள்வியை முன்வைக்கின்றனர்.
அவர்களோ ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர்தான் பெரும்பாலான தவறுகளை இழைத்தனர், ஆனால் தமிழ்த்தேசிய தேர்தல் அரசியல்வாதிகள் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு முன்னரே அவர்களையும் தாண்டிய கேடுறுகளை தன்னகத்தே கொண்டிருப்பதானது, அதே பாணியிலான மற்றொரு வாய்வீச்சு அரசியல் வளர்வதை தமிழ்நாட்டு மக்கள் அனுமதிக்கக் கூடாது. தமிழ்நாடு, தமிழீழம் மக்களை ஒருசேர ஏமாற்றும் வெற்று வாய்வீச்சு அரசியலை விரட்டி அடிக்க வேண்டும். யாருமில்லையே என்று இவர்களை கண்களை மூடிக்கொண்டு ஆதரிப்பது இன்னொரு தவறுக்கு இட்டுச்செல்லுமே தவிர, தமிழ்த்தேசியத்தின் இலக்குகளை அடைய நமக்கு உதவாது.